موعظه یکی از روش های عام و موثر در تربیت اسلامی است که به شهادت آیات قرآن، پیامبران الهی به فرمان خداوند در تبلیغ و هدایت مردم از آن فراوان بهره برده اند. این مقاله موعظه و نصیحت را به عنوان یک روش تربیتی بررسی و ویژگیهای موعظه های قرآنی، شیوه های موعظه و شرایط لازم در هر یک از سه رکن موعظه را از آیات قرآنی استخراج و تبیین و در پایان آسیبهای موعظه را بیان کرده است.

کوشش های بسیاری برای تقرب، آشتی و مفاهمه میان دو فرهنگ شرقی و غربی صورت گرفته است. اما در روزگار جدید یوهان ولفگانگ فون گوته شاید نخستین کسی است که چنین گام بلندی را در این جهت برداشته و آغوش خودش را صمیمانه برای مشرق زمین گشوده است. تفسیر ویژه ی گوته از حافظ می تواند نقطه ی ثقل مهمی برای گفت و گویی میان فرهنگی میان شرق و غرب باشد. گوته گام مهمی برداشته است تا مغرب زمین را در جهت این فرهنگ مشترک به راه آورد. تفسیری که گوته از حافظ به دست داده است، راه مشرق زمین را نیز به جانب این فرهنگ جهانی باز می کند. شاید بتوان این فرهنگ مشترک را «فرهنگ جهانی و گلوبال» بنامیم. این فرهنگ با خصیصه ی جهانی لازم است دو مؤلفه را از شرق و غرب مد نظر قرار دهد. محرز است که چنین فرهنگی برآمده از ترکیب این دو سنخ فرهنگی است. «فردیت» و «وحدت وجود» این دو مؤلفه و بن پار مهم هستند. دو خصیصه ای که در وهله ی نخست، شاید مجتمع نمی شوند. به نظر می رسد که تفسیر گوته از حافظ چندان از مقاصد او دور نیست و عمیقاً با خردِ ایران باستان در تضایف و پیوستگی است.

اوحدالدین انوری شاعر قصیده سرای مشهوری است که شهرتش را بیشتر از قصاید مدحی کسب کرده است اما در قالب قطعه به مضامین دیگری نیز پرداخته که موعظه و اندرز و حکمت یکی از آن هاست. برخی از موعظه ها به صورت هجو، سوالی و حکمتی کوتاه بیان شده و اغلب آن ها هیات خاصی ندارد. مخاطب اندرزهای او نیز غالبا عموم هستند مگر اینکه به شکل هجو باشد و به شخص معینی خطاب شده باشد که آن هم اندک است. بر اساس مضمون و محتوا می توان اندرز و موعظه های او را این گونه تقسیم کرد: الف) مواعظ اخلاقی (در امر به انجام دادن فضایل و رعایت کردن آن ها) ب) مواعظ اخلاقی (در نهی و ترک رذایل) ج) مواعظ اجتماعی د) روزگار، فلک و دنیا در مواعظ انوری ه ) مواعظ مرتبط با دین و خدا. در این نوشتار که به شیوه تحلیلی و توصیفی و روش کتابخانه ای و با ارائه نمودار انجام شده، به بررسی و تحلیل موعظه و اندرزهای شعری انوری، مخاطب، نحوه بیان و مضمون آن ها پرداخته شده است.

آثار سغدی مسیحی شامل ترجمه بخش هایی از کتاب مقدس، زندگی و اعمال قدیسان، مواعظ و تفاسیر، اعمال شهدای مسیحی و آرا بزرگان کلیسا از زبان سریانی به زبان سغدی هستند. این آثار که در واقع گونه ای از ادبیات ترجمه ای محسوب می شوند، غالبا از زبان سریانی به زبان سغدی برگردانده شده اند. تفسیری که دادیشوع قطری در باب پانزدهمین موعظه پدر اشعیا ارائه می دهد از جمله این آثار است. پژوهش حاضر با ارائه آوانویسی و ترجمه متن سغدی و مقایسه آن با نسخه معادل سریانی به بررسی ویژگی های خاص زبانی این متن در مقایسه با سایر گونه های زبان سغدی می پردازد.

دنیا از موضوعاتی است که در متون اسلامی، به ویژه در نهج البلاغه، فراوان به آن توجه شده و با تعابیری دقیق و تاثیرگذار و تمثیلات و استعاراتی بلیغ ازآن سخن رفته است. این موضوع از آن جهت حائز اهمیت است که با شناختی صحیح و اصولی از دنیا و حسن و قبح رویکرد به آن می توان سبک زندگی را اصلاح کرد و در بهبود وضع جامعه نیز مفید و موثر بود. اصولا امام علی(ع) از دو بعد کاملا متفاوت به دنیا می نگرد که هر یک را اوصافی درخور تامل است و به نوع نگرش انسان به جهان طبیعت بستگی دارد. در این ارتباط است که تابع گرایی و متبوع گرایی معنی پیدا می کند و سپس مدح و قدح دنیا شکل می گیرد. البته نکته اصلی در تفسیر امام از دنیا جز این نیست که جهان برای انسان است نه انسان برای جهان، بدون آنکه ذره ای از ارزش جهان کاهش گیرد. هدف، ارج نهادن به ارزش های انسان است نه بی اعتبارکردن ارزش های جهان.در این مقاله سعی شده است دنیا در فرهنگ حیات بخش علوی مورد بحث و بررسی قرار گیرد و در این راستا، از مسائلی چون رابطه انسان و جهان، مدح و ذم دنیا، مفهوم علاقه به دنیا، و تضاد دنیا و آخرت سخن به میان آید.

بحث عدم جواز هم کاری با حاکم ستم گر، یکی از موضوعاتی است که ارتباط وثیق با بیداری اسلامی دارد. حاکم ستم گر در منابع فقهی شیعه، تعریف متمایز و خاص تری نسبت به فقه اهل سنت دارد. چنین حاکمی در روایات اسلامی ملامت شده و هم کاری با وی به هر شکل ممکن که به تقویت نظام سیاسی آن بینجامد، نامشروع و حرام است. نوشتار حاضر، دنبال بررسی مهم ترین ادله حرمت هم کاری با حاکم ستم گر و موارد جواز آن از منظر فقه سیاسی شیعه است تا گامی مثبت در جهت تبیین مبانی بیداری اسلامی برداشته شود.

تربیت، روش های گوناگونی دارد از جمله؛ محبت، تشویق، تنبیه، موعظه و … از آنجایی که «موعظه»، یکی از اساسی ترین روش های تعلیم و تربیت است و هیچ کس از آن بی نیاز نیست، بر آن شدیم تا «موعظه» را طبق آموزه های فقهی، بررسی کنیم. از آنجایی که هر عمل انسان یک حکم فقهی دارد از کوچک ترین کار روزمره تا بزرگ ترین تصمیم برای آینده، هر مربی باید علاوه بر اصول تربیتی، با اصول فقهی آشنا باشد، و هر فقیه نیز با اصول تربیتی، تا به متربی منتقل کند. یکی از بزرگ ترین نقص های جامعه ی ما جدایی بین فقها و مربیان است به طوری که ما در حوزه ها و دانشگاه ها، دانش جویانی بدون آگاهی از علم فقه و فقهایی بدون علم روز داریم. با ایجاد اتحاد بین فقه و تربیت، می-توان جامعه ای متعهد و معتقد و آشنا به اعتقادات حقه داشت. این مقاله به صورت توصیفی، تحلیلی و کتابخانه ای جمع آوری شده، تا ضمن اشاره به مفهوم شناسی فقه و تربیت، به یکی از روش های تربیت؛ یعنی «موعظه» بپردازد و آن را بررسی نماید، تا اثبات شود با به‏کار‏گیری روش های اسلامی، می توان از مشکلات اخلاقی و مفاسد در جامعه پیشگیری کرد و زمینه های موفقیت انسان ها را در تمامی ابعاد زندگی فراهم کرد. زیرا احکام فقهی موعظه، با کمک یکدیگر انسان را در رساندن به مدارج عالی و کمالات کمک می کند. این مقاله؛ به نقش موعظه در تربیت، نقش موعظه در فقه، احکام فقهی موعظه، موعظه ی واجب، مستحب، حرام، موعظه ی پنهانی و عمومی، وظایف روحانیت در موعظه، و راهکار ایجاد جامعه ی سالم با ترویج موعظه پرداخته است.

نقش موثر هوش سیاسی مدیران و رهبران در تغییر و تحولات بنیادی سازمان انکارناپذیر است. هوش سیاسی هوشی است که رهبران می توانند با استفاده از آن اعمال نفوذ برای تغییرات مناسب در سازمان را ایجاد کنند. هوش سیاسی یکی از مهارت های اجتماعی است که یک رهبر تحول آفرین باید آن را به درستی شناخته و در تغییرات سازمانی برای اثربخشی بیشتر استفاده کند. فرهنگ هر سازمان نقش مهمی در پذیرش تغییر از سوی کارکنان و آمادگی کارکنان برای تغییر دارد. رهبران از طریق یک فرآیند نفوذ اجتماعی فرهنگ سازی کرده و با اثر گذاری بر کارکنان، آنان را به سمت تحقق اهداف متعالی سازمان هدایت می کنند. در این مقاله تاثیر هوش سیاسی بر تغییر سازمانی در سازمان های دولتی استان گیلان بررسی شده و همچنین نقش تعدیل گر فرهنگ سازمانی در رابطه بین هوش سیاسی و تغییر سازمانی مورد بررسی قرار گرفته است. داده های پژوهش از سازمان های دولتی استان گیلان گردآوری شده است. روش پژوهش توصیفی از نوع پیمایشی است که اطلاعات با استفاده از پرسش نامه گردآوری شده و برای تحلیل داده ها از مدل سازی معادلات ساختاری و الگوریتم حداقل مربعات جزئی (PLS) استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش سیاسی بر تغییر سازمانی تاثیرگذار است و فرهنگ سازمانی رابطه بین هوش سیاسی و تغییر سازمانی را تعدیل می کند.

خداوند در آیه 125 سوره مبارکه نحل، به پیامبر (ص) دستور داده تا مردم را به سه طریق به سوی پروردگار دعوت نماید: حکمت، موعظه حسنه و مجادله به بهترین طریق ممکن. در این میان روش موعظه با واژه حسنه آمده و مفهوم آن این است که خیلی از مواعظ حسنه نبوده و در امر تبلیغ مفید و موثر نیستند. یکی از مهمترین ابعاد موعظه حسنه، بُعد اخلاقی آن است که رعایت نکات اخلاقی در اثر بخشی آن بسیار مؤثر است. این پژوهش سعی دارد ابتدا معیارهای اخلاقی سخن و موعظه را از منظر قرآن، به روش کتابخانه ای استنباط و تبیین نماید سپس با ساختاری توصیفی - تحلیلی ، ضمن بررسی آیات مربوط به موعظه و تبلیغ به بُعد اخلاقی موعظه حسنه بپردازد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که زمانی پایبندی و اجرای این اصول اخلاقی به بالاترین سطح تأثیر خود در موعظه حسنه می رسد که: به مقدسات دیگران توهین نکنیم، در تبلیغ نسبت به مخاطبان خود همانند برادر دلسوز باشیم و اجر و مزدی برای موعظه خود نخواسته باشیم. همچنین به گفتار خود پایبند باشیم، انواع سخن و گفتار های نیکو و باید ها و نبایدهای اخلاقی را به خوبی فراگرفته و به کار بندیم. در این صورت موعظه حسنه و تبلیغ به بهترین شکل ممکن، محقق خواهد شد.